yazamadan edemedim bu akşam da. son yazı deyişimin ilkiymiş demek ki ama bu “ilk yazışım gibi”. bugünlerde neler yaşıyorum ben de anlam veremiyorum ama çok büyük bir sapmanın içindeyim, herhalde sadece bu yazılar sayesinde rahatlıyorum. neyse, hayır odaklanamadım bir kaç gündür derslerime fakat yapabileceğimin farkındayım. çünkü istediğimin farkındayım. sadece basit olarak üniversite değil bir yaşam, “hayatıma anlam katan” bir şey istiyorum.
çok garip bir şekilde konuyu göbeğime getireceğim yatarken aklımdan geçirdiklerim arasında bu da vardı. evet şu an yüzündeki gülümsemeyi görebiliyorum elçin ” yine yaptı ” dercesine ya da ” göbek! ” . ben de gülümsüyorum şu an. çok kararlıyım bu göbeğin yüzde altmışı gidecek, bir sürü neden sayabilirim ama en önemlisi sağlıklı olmak için ve Atatürk’ün dediği gibi “sağlam kafa sağlam vücutta bulunur “. yüzde altmışı zor olmasından dolayı değil, sevdiğim kişinin beni bu göbekli halimle görmesi için. evet komik ama gerçek. diğer bir neden ise…aslında burayı yazmıştım da emin olamadım sildim gitti sonra tekrar yazayım dedim böyle de olmaz dedim sonuç olarak burası yok gibi bir şey
[bu geçiş senin için elçin]
insanları anlamakta güçlük çektiğim söylenemez ama bugünlerde daha kendime ne olduğunu anlamazken insanları anlamak için kafa yormayı zor buluyorum bunu da, kendimi anlayamamamı, yorduğum bazı gelişen olaylar var fakat, üstlerine gitmek istemiyorum çünkü ne kadar iki gündür başaramasam da amacımdan sapmak istemiyorum.
bu yazı için görüşürüz.
elçin: çok sevdiğim, sınıf arkadaşım. benim konu geçişlerime çok güldüğünü söylemişti. yazımı da beğenmiş herhalde. buradan ona teşekkür ediyorum “kankasoljıkoftan”
